Een optocht vormde zich op 15 juli 1922 door de straten van Tegal naar het huis van hoofdcommies Herman Fredriksz van de Semarang-Cheribon Stoomtrammaatschappij (SCS). Een dag daarvoor was Herman 25 jaar in dienst.

Om 11:00 uur vertrok de optocht onder begeleiding van muziek en de chef der maatschappij Piet de la Croix vanuit het kantoor van de SCS richting de jubilaris. Daar gearriveerd werd Fredriksz door de aanwezige chef en collega’s gefeliciteerd, waarna een kleine huldiging met hartelijke woorden volgde. De expres van 19 juli 1922 schreef hierover:

Hij herdacht hem als een goed vriend en kameraad, die altijd bereid was het zijne bij te dragen, wanneer het zijn collega’s golden nooit achter wilde blijven, indien er een of ander gedaan moest worden.

Ook zijn vrouw sprak hij hartelijk toe. Hij noemde haar een trouwe, liefhebbende echtgenote, die altijd naast haar man stond, vooral in moeilijke tijden. Iets wat ik teruglas in zijn dossier, bijgehouden door de SCS. Nog geen tien jaar eerder probeerde zijn toenmalige chef hem te belasteren, waardoor hij overspannen raakte en op binnenlands verlof moest bij zijn zwager op Klampok.

Zijn chef overhandigde een enveloppe van de maatschappij, met daarin de traditionele gouden horlogeketting.

Herman was zichtbaar geraakt door de hartelijkheid en bedankte de aanwezigen voor hun komst en geschenken. Tussen de aanwezige bloemstukken werd vlug een foto gemaakt, waarna iedereen een koele drank kreeg aangeboden door mevrouw. Er heerste een ontspannen sfeer. Enkele sterke mannen pakten de jubilaris op en onder het zingen van “lang zal hij leven, lang zal hij leven” werd hij rondgedragen.

’s Avonds om 19:00 uur begon een groot feest waarbij veel collega’s met hun echtgenoten aanwezig waren. Een aangehuwde neef, Charles Oudhoff, had speciaal voor deze gelegenheid de muziekvereniging “Crescendo” over laten komen vanuit Semarang. Op Hawaiaanse muziek werd nog tot in de vroege ochtend gedanst.

De expres besloot het verslag met de woorden: “Hier past wederom een woord van hulde aan de familie Fr. voor de werkelijk keurige ontvangst. Inderdaad, 15 juli zal bij velen nog langen tijd in aangename herinnering blijven”.