In gesprek met een Indische meneer 

 

Bouwen in Singosari

(verhaal van 12-08-2026)

Huis te Singosari, KITLV A799.

Singosari, een kleine stad tussen Lawang en Malang, is vooral bekend om zijn tempels. Ik ging in gesprek met een Indische man over de bijzondere band die zijn vader met het stadje had.

 

Mijn vader kwam uit een gezin met tien kinderen. Zijn vader werkte bij een stoomtrammaatschappij op Java, en mijn oma bleef thuis voor de kinderen. Door de grootte van het gezin was er altijd te weinig geld.

De oudste twee kinderen, mijn vader en een oudere zus, waren als eersten het huis uit. Beiden kwamen terecht in de suikerindustrie. Daardoor werden zij een beetje de ‘rijken’ van de familie. Dat kwam vooral door de tantièmes die aan het einde van de suikercampagne werden uitgekeerd.

 

De economische crisis trof de hele wereld en ook in Indië voelde mijn familie dat. Vooral opa en oma hadden het zwaar met nog zes thuiswonende kinderen. Mijn vader en tante hadden het wat dat betreft beter getroffen. Hun salarissen in de suiker werden wel gekort, maar ze behielden hun baan.

Vader kocht samen met zijn zus een stuk grond in Singosari. Mijn tante plantten op haar deel fruitbomen. Mijn vader gebruikte zijn stuk grond om een woning te bouwen.

Het was een mooie plek om te gaan wonen. Alleen zat er voor mijn vader wel een praktisch probleem aan: Singosari lag op Oost-Java, terwijl hij in Cheribon werkte, op West-Java. Hij kon dus niet voortdurend toezicht houden op de bouw.

Mijn opa was gepensioneerd. Mijn vader vroeg hem daarom of hij toezicht wilde houden. Opa vond dat goed. Zo had hij een reden om eropuit te gaan.

Regelmatig ging hij naar Singosari en via oma bracht hij netjes verslag uit. Mijn vader vond dat natuurlijk prettig. Langzaam verrees een nieuw, ruim en mooi huis met een enorme tuin.

Om te laten zien hoe dankbaar hij was, vroeg mijn vader uiteindelijk aan opa en oma of ze in het huis wilden gaan wonen. Dan was er altijd iemand aanwezig én het zou voor hen financieel wat makkelijker worden.

Ze pakten hun spullen en verhuisden samen met mijn twee jongste ooms. De andere kinderen bleven om uiteenlopende redenen in Soerabaja achter. Toch kwamen ze allemaal regelmatig over. Het werd het nieuwe thuis voor de hele familie. Iedere jaarwisseling kwam de familie daar bij elkaar.