Zaterdagavond 9 november 1929 werd in Malang het restaurant Eldorado, gevestigd in het voormalig raadhuis aan Kajoetangan, feestelijk geopend. Het pand was na grootschalige verbouwingen onherkenbaar. “De ongezellige donkere ruimte waar vroeger de raadsvergaderingen plaats hadden, kan men niet meer terugvinden en de bijgebouwde hokken, waar het personeel jarenlang de belangen van de gemeente en het publiek behartigde, bestaan niet meer.”

Volgens het Soerabaijasch Handelsblad van 11 november 1929 vonden de gasten rustige zitjes met voldoende ruimte om te dansen. De aankleding was eenvoudig naar de laatste eisen. Bij aanvang was het rustig, maar tegen negen uur begon het druk te worden. “Tegen tienen was er geen plaats meer te krijgen, zoodat verscheiden gasten teleurgesteld werden en weder heengingen.” Voor de grote opkomst was te weinig personeel aanwezig. De Manilla-Jazzband speelde en al snel was de dansvloer gevuld.

De opening was een succes en dit bleef maanden zo. In De Indische Courant werden aanlokkelijke advertenties geplaatst als “Iederen avond, uitgezonderd maandag dans- en concertmuziek van het Eldorado Syncopated Orchestra” en “Gerenommeerde Europeesche en Chineesche tafel. Prima dranken.”

 

Nog geen half jaar later kwam de restauranteigenaar in opspraak en werd veroordeeld tot negen maanden celstraf, omdat hij een dief had betrapt, en deze vastgebonden vasthield tot de volgende ochtend, in plaats van aan de politie over te leveren. Voor de Landraad verklaarde hij dat hij als volbloed Chinees “niet op de hoogte te zijn van de gebruiken hier in Indië.” Hij werd in hoger beroep vrijgesproken.

De eigenaar bleef adverteren, maar er kwamen problemen met de sluiting “in verband met den met alle hygiënische en sanitaire begrippen spottende wantoestanden in het voormalige restaurant Eldorado” tot gevolg. Op een later moment werd het heropend, maar het mislukte. Nog eenmaal liep het restaurant vol op vrijdagochtend 15 januari 1937 voor een openbare vendutie. “Velen dwaalden nog eens door de dancing, eetzaal en bar, bekeken de gekleurde muurdecoraties en dachten misschien met lichten weemoed terug aan de glorierijken dagen – en nachten! – van Eldorado…”