Toen Kees Vink zich meldde als oorlogsvrijwilliger, kende hij daar niemand. Zijn Rotterdamse vrienden waren ingedeeld bij een ander bataljon. Desalniettemin maakte hij zichzelf geliefd bij II-10 R.I. en had snel goede vrienden. Samen hielpen zij elkaar door de zwaarste tijden. Vandaag een blik op een van hen.

Adrie Broer, jongste zoon uit het huwelijk van Arie met Gerrigje van den Berg, werd geboren op 24 juni 1924 in Rotterdam. In zijn jonge leven verhuisde hij viermaal binnen de stad. Tijdens de oorlog werd Adrie, net als twee van zijn oudere broers tewerkgesteld in Duitsland. Hij was ondergebracht bij een gezin die zich zijn situatie erg aantrokken en hem opnamen als een van hun eigen.

Na afloop van de oorlog kon hij pas terugkeren naar Rotterdam. Enkele maanden later meldde hij zich aan bij II-10 R.I.

Er is een foto van Adrie met twee Rotterdamse medesoldaten, vermoedelijk kenden zij elkaar. Hij raakte goed bevriend met Kees. Samen bezochten zij, met enkele andere vrienden, regelmatig Adries verloofde en aanstaande schoonmoeder in de stad. Door de schoonmoeder werden alle zes de mannen opgenomen in het gezin, alsof zij haar eigen kinderen waren.

Adrie en Kees werden na een jaar bevorderd tot korporaal en werden verantwoordelijk voor het opleiden van een nieuwe lichting jongens in de tropen, wat hen goed afging. Het waren twee korporaals om trots op te zijn.

De vriendschap bleef in stand. Kees was een van de weinige militairen bij het huwelijk van Adrie aanwezig. Een half jaar later sneuvelde Kees. Adrie bracht zijn goede vriend een laatste groet. Hij droeg hem naar zijn laatste rustplaats, terwijl zijn echtgenote als enige burger achter de kist aanliep.

Met de repatriëring van II-10 R.I. ging Adrie niet mee. Pas twee jaar later verliet hij Indonesië per vliegtuig huiswaarts. In Nederland bleef hij verbonden aan het leger en wist zich op te werken tot sergeant-majoor. Na ruim dertig jaar zwaaide hij af.

Toen Adrie op 16 mei 2007 op 82-jarige leeftijd in Dongen overleed, verdween met hem een stukje van Kees. Al sprak hij nooit over zijn goede vriend, toch droeg hij de herinnering met zich mee. Enkel de foto’s vertellen hun verhaal nu nog.