Verpleegsters

Zolang men zelf niet is opgenomen in een hospitaal, kan men het werk van de verpleegsters niet naar waarde schatten. Zelf kon ik het ook niet, maar nu ik ben opgenomen, heb ik respect voor haar gekregen.

Wie zorgt ervoor, dat je ’s morgens, als je liggend patiënt bent, gewassen wordt? Wie zorg er voor, dat je schone kleding bezorgt wordt? En wie is het, die je bij iedere maaltijd je eten brengt?

Wie waakt er ’s nachts bij ernstige patiënten, waar zij het soms uiterst moeilijk mee hebben? En wat is er zoal niet meer?

Dat alles doet de verpleegster! Hoe weinig wordt haar werk vaak gewaardeerd. Veel jongens zullen, als zij weer genezen zijn, en hun dagelijkse dienst weer doen, dit alles vergeten. Zeker, wanneer het ter sprake komt, zullen zij zeggen, de behandeling was goed, en wij hadden een reuze (lieve) verpleegster, maar voor de rest zullen zij er niet over spreken. Zijn wij haar eigenlijk niet veel dank verschuldigd, voor dit alles?

En hier kan ik dan ook gerust zeggen, zeer zeer veel.

Wat ik van deze plaats dan ook doe.

Verpleegsters, ik hoop, dat jullie de moeilijke maar mooie taak zult voortzetten, zoals ik haar dat nu iedere dag zie doen.

Ik zal het nooit vergeten!

De dikke.