Maandag is het precies tachtig jaar geleden dat een parade werd gelopen ter ere van de 35^e verjaardag van prins Bernhard. “Groot Troependefilé op Simpang. Een indrukwekkend vertoon van Wapenen” schreef de Nieuwe Courant die dag. De Nederlandse legertop wilde hiermee laten zien dat het leger op volle sterkte was en klaarstond om iedere aanval af te slaan. Iets wat de courant ook benoemde: “voor het eerst heeft het publiek te Soerabaja hiermede een goeden indruk kunnen verkrijgen, over welke machtsmiddelen de Nederlandse militaire autoriteiten […] de beschikking hebben.”

Voor het Gouverneurshuis op Simpang was een verhoging, versierd met rood-wit-blauwe vlaggen, waarop de belangrijkste autoriteiten plaatsnamen. Een muziekinstallatie was te horen was vanaf de Palmenlaan tot op Toendjoengan.

De gemotoriseerde colonne werd geopend door Majoor Clerkx van het KNIL. Onderdelen van land-, lucht- en zeemacht waren aanwezig, met de Koninklijke Marine voorop. “De matrozen waren in het wit gekleed en maakten met hun strammen parade-pas een kranigen indruk.” Een tweede groep mariniers, gekleed in groen veldtenue, liep mee met hun draagbare wapens als mitrailleurs en mortieren.

Zij werden opgevolgd door de Koninklijke Landmacht in groene uniformen. Terwijl de colonne te voet voorbij marcheerde, was in de lucht het zware geronk van vliegtuigen te horen. De commandovliegtuigen vlogen over het gouverneurshuis en begroetten de hoogwaardigheidsbekleders door het vliegtuig te laten zigzaggen in de lucht. Een mobiele colonne, onderdelen van het KNIL, tanks van de landmacht en Shermantanks van de marine kwamen langs.

Na het passeren van het gouverneurshuis was het defilé ten einde. Het gemotoriseerd verkeer ging linksaf op de Kaliasin, terwijl de marcherende mannen rechtsaf gingen richting Toendjoengan. “Wij mogen zeggen, dit troependefilé heeft een waardig onderdeel gevormd van de feestviering op ’s Prinsen verjaardag en het heeft ons den indruk gegeven, dat Soerabaja volledig ,,paraat” is.” Maar was dat ook echt zo? Burgers bevonden zich nog in de kampen, ’s avonds klonken regelmatig schoten in de kampongs van de stad en de moordaanslagen waren nog niet gestopt.