Herstellingsoord op Tretes
Uitzicht te Tretes, KITLV A1112.
Voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog was Tretes, een bergdorp ten zuiden van Soerabaja, erg in trek als vakantieoord. Door de hoogte heerste er een ideaal klimaat voor de Europeanen om in het weekend af te koelen. Hotels, waaronder het bekende Hotel Prigen, bungalows en zwembaden trokken ieder jaar opnieuw vele bezoekers.
Met de Japanse inval in 1942 veranderde dit. In de kranten verschenen aanlokkelijke advertenties, maar de vakantiegasten van voorheen, voor zover zij nog niet waren geïnterneerd, keerden niet terug.
De Japanners trokken in de huizen en later, toen zij waren verslagen, namen de republikeinen er hun intrek. Dit bleef zo tot rond 24 juli 1947, toen in de Nieuwe Courant een artikel verscheen getiteld “Snelle vordering van onze troepen, tegenstand blijft gering”.
Drie dagen eerder werd Operatie Product, beter bekend als de eerste politionele actie, ten uitvoer gebracht. De bataljons in de oosthoek van Java, waarvan II-10 R.I. er één was, werden ingezet voor de bevrijding van de belangrijkste dorpen en steden in de regio. De Nederlandse troepen behaalden successen:
Oost-Java. De voornaamste plaatsen beoosten de lijn Probolinggo-Loemadjang zijn in Nederlandse handen, w.o. Probolinggo, Loemadjang, Pasirian, Besoeki, Sitoebondo, Bondowoso, Djember en Banjoewangi. Ten Zuiden van Soerabaja werden o.m. Patjet, Trawas, Tretes, Pandaän en Bangil bezet.
Er was weinig weerstand vanuit de vijand. “Bij de opmars in de Soerabaja-sector staken republikeinen het hospitaal te Tretes in brand” schreef Het dagblad: uitgave van de Nederlandsche Dagbladpers te Batavia op 28 juli. Daar leek het bij te zijn gebleven. Een bericht over de heropening van de post- en telegraafdienst naar Pandaän en Tretes op 3 september 1947 onderbouwt dit.
Diezelfde maand nog werd gekeken of het mogelijk was om Tretes te gaan inzetten als herstellingsoord voor de zieken en zwakken burgers en militairen uit de omgeving. Een initiatief van advocaat A. Venema. De plannen werden doorgevoerd en het oord, genaamd Oase, werd geopend op 2 november 1947. Kees Vink was onder de vele burgers en militairen die hier mochten aansterken. Hij verbleef daar in december 1948.