Briefpost was de meest gebruikte manier om contact te onderhouden met het thuisfront. Iets dat voor veel militairen belangrijk was om de tijd in de Oost vol te kunnen houden. De correspondentie tussen Kees en zijn ouders is voor mij vertrouwd geworden. Zijn beschrijvingen vormden voor mij een belangrijk deel van het boek. Soms waren het korte berichten met enkel het bericht van aankomst in- of aanstaande verhuizing naar een nieuwe wachtpost. Andere keren waren het brieven met interessante weetjes met situatiebeschrijvingen of grotere gebeurtenissen. Op 3 oktober 1946 schreef hij zijn ouders over het leven op Menganti:

Liefste allemaal,

Maar weer is even aan jullie de laatste berichten potloden. Ik zit weer in een behoorlijke goening en wel in Menganti, een van voorste posten aan het front. Het is hier erg primitief, maar wij werken ons rot om het ook hier voor elkaar te krijgen. Het gaat mij nog steeds uitstekend, maar er is natuurlijk niet veel te beleven. Wij zullen hier wel heel de regenperiode zitten en ons kamp hebben wij zo versterkt dat de Westwall er niets bij is. Zelfs ons rieten hutje zit rondom in de zandzakken. Nu zijn we de daken aan ’t repareren en goten aan ’t maken om het water af te voeren.

Wij mogen voorlopig niet naar de stad, maar wanneer hier alles voor elkaar is, krijgen wij regelmatig bewegingsvrijheid. Erg veel beleefd heb ik de laatste week niet dus heb ik ook niet veel te schrijven.

Van de week heb ik een brief van Pa, van Miep en van Jan gehad. Ik hoop dat er maar weer gauw lectuur komt, want een krant zie je hier nooit. Verder is het hier wachtkloppen en werken. Gelukkig gaat de tijd ontzettend vlug om en wij hebben reuze lol met ons vijven.

Morgen is Pa jarig en ik zal aan hem denken, maar ook een stevig borreltje op zijn gezondheid drinken. Vanmiddag wordt de kantine geopend en ik heb gezien dat er wat onder de kurk is.

Wanneer ik in dit kamp weer eens een tafel ontdek zal ik wel weer een uitvoerige nette brief schrijven, want het is maar een vodje.

Doe alle kennissen, vrienden en vriendinnetjes de hartelijke groeten van mij en zelf een dikke zoen en stevige poot

Kees