Toen Kees Vink zich meldde als oorlogsvrijwilliger, kende hij daar niemand. Zijn Rotterdamse vrienden zaten bij een ander bataljon. Nog voor zijn reis naar Engeland vond hij enkele goede vrienden, die elkaar door de zwaarste tijden heen hielpen.

Vandaag maken we kennis met Kees Reek, geboren op 17 oktober 1922 in Rotterdam, als tweede van de acht kinderen van Jan en Antonetta Johanna Reek-Gloudemans. Hij groeide op tussen de wijken Charlois en Feijenoord. Na de lagere school volgde hij de avondtekenvakschool waarna hij aan de slag ging als bankwerker.

Tijdens de oorlogsjaren verbleef hij drie jaar in Duitsland, waar hij in Sankt Georgen te werk werd gesteld. Op 19 april 1945 keerde hij huiswaarts. Acht maanden later meldde hij zich aan als oorlogsvrijwilliger.

Tijdens de reis naar Indië leerde hij Kees Vink en zijn vrienden kennen. Hij raakte met hen bevriend. Vanaf dit moment ging Kees Reek door het leven als “kleine Kees”, wat passend was gezien zijn lengte van 1,66 meter.

Kleine Kees was ingedeeld bij een andere compagnie, maar trok ondanks dat veel met hen op. Op 26 juli 1947 kwam daar abrupt een eind aan toen hij zwaargewond raakte tijdens een gevecht bij Boloredjo. Een kogel raakte zijn linkse heup, waarna hij een langere tijd werd opgenomen in het hospitaal van Modjokerto. Wanneer zijn vrienden verlof hadden, bezochten zij hem regelmatig. Kees Vink verwonderde zich meermaals in zijn brieven aan zijn ouders dat Kleine Kees niet werd afgekeurd.

De vriendschap hield stand tot het einde. Als één van de goede vrienden was hij afwezig op de uitvaartplechtigheid van Kees Vink. De reden daarachter is onduidelijk.

De Waterman bracht hem met de repatriëring van II-10R.I. terug naar huis. Hij bleef verbonden aan het leger tot hij op 1 oktober 1957 definitief zijn ontslag kreeg wegens dienstbeëindiging. Kees huwde in 1955 met Johanna Catharina Lamers, met wie hij een zoon kreeg.

Toen kleine Kees op 18 juli 2010 op 87-jarige leeftijd overleed nam hij zijn herinneringen aan Kees met zich mee. De fijne tijd die zij samen gekend hadden, maar ook het plotselinge afscheid. Enkel de foto’s vertellen hun verhaal nog.