De feestdagen zijn in zicht. Het hele land is versierd, op veel plaatsen is gezelligheid te bespeuren en familieleden en vrienden zoeken elkaar op. De mannen van II-10 R.I. en alle andere bataljons in Indië konden dit niet. In 1948 hadden zij andere taken, namelijk patrouilleren, bescherming bieden en zichzelf veilig houden.

De kerstdagen van 1948 bevonden zich midden in de tweede politionele acties. Tijdens deze periode van twee weken probeerden de Nederlanders het gezag nogmaals te herstellen.

Voor de militairen was er geen gezellig samenzijn met eten, drinken en veel lachen. Op 19 december begon voor hen een tijd van dagelijks de wacht houden. Iedere ochtend gingen zij vroeg op pad. Bepakt en bezakt liepen zij uren aan een stuk door de sawahs, dessa’s in de hoop ’s avonds veilig thuis te komen, voor zover het thuis genoemd kon worden.

Patrouille na patrouille was slopend, vooral in de wetenschap dat je ieder moment neergeschoten kon worden. Het was een kwestie van de gehele tijd aan staan. Een moment van absentie kon je letterlijk de kop kosten.

Door de vermoeiende dagen was de persoonlijke verzorging erbij ingeschoten. Met vermoeide ogen en een paar dagen tot weken oude baard liepen zij door. Iets wat in Nederland ondenkbaar was tijdens deze periode. Terwijl thuis mensen elkaar terugvonden, vonden de mannen enkel uitgebrande kampongs terug, of kampongs waar de bewoners in angst zaten voor wat hen wellicht te wachten stond. Het contrast kon niet groter zijn.

Desalniettemin gingen de mannen door. Zij hadden geen andere keus. Een korte tussenstop werd gemaakt, waarna zij verder liepen. ’s Avonds laat kwamen de mannen thuis. Ze waren opgebrand, dienden snel te eten om vroeg naar bed te gaan. Een nieuwe wachtronde stond alweer gepland voor de volgende ochtend.

De militairen maakten er het beste van, voor zover dat mogelijk was. Brieven van thuis zorgden voor een positief gevoel. Echter, wanneer zij lazen hoe gezellig de dagen thuis aan tafel waren geweest, overstemde de afwezigheid het positieve al snel. Dit jaar geen driegangenmenu in huiselijke kring, maar weer hard aan de gang in Indië.