Over twee weken is het 15 augustus, precies 81 jaar na de bevrijding van het door Japan bezette Indië. Eind 1944 begon de Nederlandse regering met het werven van manschappen hiervoor. Na 5 mei 1945 raakte dit in een stroomversnelling. Mannen die eerst in het verzet zaten, zoals de Binnenlandse Strijdkrachten, werden massaal opgeroepen onder het motto “Nu Indië nog”.

De overheid en het militaire apparaat begonnen met wervingscampagnes via radio, bioscoopjournalen en mond-tot-mondreclame. Echter, via kleurrijke affiches in stationshallen en winkeletalages, met leuzen als “Indië moet bevrijd” of “Indië moet vrij! Werk en vecht ervoor!” werd de aandacht van de meeste mannen getrokken. Het stukje patriottisme werd geraakt door toevoeging van de Nederlandse vlag of Nederlandse Leeuw.

Kranten speelden in op de emotie en het plichtsbesef. Zo las ik in de Gazet van Limburg van 19 april 1945 reclame voor aanmelding bij het Korps Mariniers. Zij zochten:

Lichamelijk flinke jonge kerels, met ,,fut’ in hun body en bezield met een vurig verlangen hun Vaderland te dienen en daadwerkelijk bij te dragen tot de bevrijdging van Ned. Oost-Indië, hebben nu de kans van hun leven om dienst te nemen bij Neerlands oudste en met roem overladen korps, de mariniers.

De mannen moesten snel zijn, want in mei zouden zij ter opleiding naar Amerika gaan. Voor meer informatie konden de zij naar een van de vele aanmeldbureaus in het land, bijvoorbeeld voor het Korps aan het Vrijthof 36 in Maastricht.

De informatie was zelden volledig, maar dat deerde niet. Het was enkel de bedoeling om zoveel mogelijk vrijwilligers te krijgen, zodat bij de bevrijding van Indië snel gehandeld kon worden op het gebied van hulpverlening, herstelling van de orde of het redden en het beschermen van de bevolking. En met succes: in totaal meldden zich tussen de 25.000 en 30.000 oorlogsvrijwilligers. De één wilde familie bevrijden in de kampen, de ander ging voor het avontuur of een betrekking nu en later in het leger. Het merendeel voelde de plicht om anderen te gaan helpen, maar kwamen terecht in een complexe en bloedige oorlog. Een ander beeld dan de idealistische wervingscampagnes hadden beloofd.