De stamboomwebsite groeit met de week. Intussen ben ik de 42.000 personen gepasseerd. Sommige namen, vooral familieleden, vallen mij op. Laatst vond ik een onbekende oudtante terug. Dat zijn voor mij de pareltjes.

Andere namen wekken mijn nieuwsgierigheid. Wanneer ik deze invoer, worden het meer dan regels in een register. Achter iedere invoer schuilt een leven, een gebeurtenis, gepaard met vreugde en verdriet. Afgelopen week vond ik een opvallend echtpaar. Tijdens het invoeren van het overlijdensregister uit 1895 van Semarang las ik viermaal hun namen.

Henrij Charles Edmond Degener, geboren in 1854 in Semarang als buitenechtelijke zoon van Johanna Geertruida Degener. Zijn moeder overleed op zijn dertiende. Vaak betekende dit dat de kinderen naar een weeshuis moesten.

Kort na zijn twintigste verjaardag werd hij, samen met de Inlandse vrouw Saierah, voor het eerst ouder van dochter Pauline Mathilde. Met deze Inlandse vrouw kreeg hij nog vier kinderen, waarvan drie op de foto zijn weergegeven.

Hij werkte als burgerlijk schrijver der eerste klasse bij de Militaire Administratie in Semarang en was belast met het bijhouden van onder meer de personeelsadministratie.

Op 5 maart 1887 huwden zij. De bruid had zich kort daarvoor laten dopen tot Cecilia Saierah. Na het huwelijk kregen zij nog eens vier kinderen met een tweeling in 1895 als hekkensluiter. Het nieuws van de geboorten was mooi, maar de vier overlijdens in dat jaar overschaduwden dit.

Allereerst overleed Henrij Frederik Leopold, het zesde kind, op 17 maart 1895. Hij was pas zes jaar. De tweeling Johan Jacob en Hendrik Louis overleden een dag na hun geboorte op 6 juli. De kindersterfte in deze tijd was hoog. Echter, het vierde kind dat overleed was een stuk ouder. Het was dochter Jeannetta Patientia Theodora, de tweede uit de rij, die 15 november overleed. Zij was zeventien jaar.

In de kranten zocht ik naar een vermelding over hun overlijdens, maar vond niets terug. De vraag die mij vooral rest is: hoeveel kan een mens dragen na vier overleden kinderen?

De onbekende oudtante die ik onlangs vond, was een pareltje. Maar soms zijn het juist de verhalen achter onbekende namen die de meeste indruk maken.