In mijn zoektocht naar gegevens voor de Indische stamboom, kwam ik registers tegen die mij onbekend waren, waaronder verschillende geboorteregisters. Deze kenden drie versies:

• Het hoofdregister: kinderen geboren uit Europese huwelijken;
• Het eerste bij-register: erkenningsakten van kinderen van een Europese vader en een Inlandse moeder;
• Het tweede bij-register: vooral voor kinderen geboren op een grote afstand van de stad.

Het eerste bij-register was waar mijn aandacht bleef hangen. Waarom? Veelal voor het eerst en soms zelfs voor het laatst kregen de moeders een plaats in de burgerlijke stand, waardoor zij herinnerd bleven.

De jaarlijkse geboortelijsten die verschenen in de regeringsalmanakken noemden enkel de naam van het kind. Soortgelijke lijsten belandden ook in de kranten, soms zelfs complete familieberichten. Geborenen uit een Europees huwelijk konden daar relatief makkelijk aan gelinkt worden.

Voor de kinderen met gemengde ouders was dit anders. De namen van de moeders verschenen zelden in diezelfde almanakken en een geboortebericht in de krant was uitgesloten. Als er al een moeder in de lijsten verscheen, dan was het de latere stiefmoeder waarmee de vader huwde.

Vaders kozen er soms voor om een compleet gezin aan kinderen te erkennen als het zijne. Dit gebeurde maanden tot soms zelfs jaren na de geboorte. Tot die tijd was het kind voor de wet gelijk aan de volbloed Inlandse kinderen en genoot dus niet dezelfde rechten en plichten als de andere kinderen met een Europese vader.

Erkende kinderen wisten soms niet wie hun echte moeder was. Door deze erkenningsakten kon destijds het kind, wanneer deze oud genoeg was, antwoorden op vragen vinden afkomst: Inlands, Javaans of Chinees, woonplaats, leeftijd (meestal “naar gissing”), betrekking en natuurlijk de volledige naam), en krijgen genealogen vandaag de dag ook informatie over de moeder. Op dit moment kon de moeder het zelf nog zeggen en was daarmee het meest betrouwbaar.

Door deze registers raakten namen als Kawusa, Rasipah of Warsikie niet in de vergetelheid en blijven ze een levende herinnering.

Benieuwd naar de stamboom van Indische Tokeh? Ga dan naar: https://gw.geneanet.org/indischarchief