Het is weer november. We bevinden ons in de wereld van Zuster H.M. Goudsmit. Nu is zij niet meer bekend, maar in de jaren twintig en dertig verscheen haar naam vaak in de krant.

Op 24 januari 1900 kwam zij aan in Batavia. ‘In Posso lag haar eerste arbeidsveld, dus onder de koppensnellers’ en later bij de Minahassa. Maar hier raakte zij niet door bekend. Het was haar liefdadigheidswerk in Batavia dat haar faam bezorgde.

Ieder jaar opnieuw collecteerde Zuster in Batavia met als doel de kinderen in de stad een fijn kerstfeest te geven. “Ziet u die twee kleinen daar” – wees de zuster ons, - ,,die hebben het zoo arm, dat ze zich in hun buurtje zelfs schamen om met hun gekregen schoentjes rond te loopen. Zij gaan blootvoets de deur en hun slop uit, en als ze den hoek om zijn, trekken zij gauw hun schoenen aan om netjes bij mij op de school voor den dag te komen.’

Zuster regelde een locatie, de ene keer in de grote Dierentuinzaal, een volgende keer vroeg zij toestemming om een kerk te kunnen gebruiken. Het lukte haar telkens weer. Een kerstboom, versierd met kaarsjes en slingers, tafels vol met eten en drinken, alles werd georganiseerd. Samen met vrijwilligers kwamen er cadeautjes voor de kinderen. ‘De dames, die zich reeds maanden tevoren hadden uitgesloofd om de bijna 1000 cadeautjes bijeen te brengen of zelf te maken, hebben in die oogenblikken meer dan dank genoten voor hun werk’, schreef het Bataviaasch Nieuwsblad van 20 december 1928.

De kinderen waren door het dolle heen wanneer zij uit hun armoede werden gehaald, sommige zelfs opgehaald in luxe auto’s. Bij aankomst kregen zij een beker chocolademelk, zongen kerstliederen, luisterden naar het kerstverhaal en smulden van lekkernijen. Ieder kind kreeg een cadeautje, waarna zij door de ouders werden opgehaald of met de auto werden thuisgebracht.

Zuster wilde er niets voor terug hebben. Ze deed het uit liefde. Een fijne avond gevuld met de blijdschap van de kinderen was genoeg.

Op 27 mei 1931 keerde Zuster per MS P.C. Hooft terug naar Nederland. De liefdadigheid kreeg een vervolg bij andere zusters, maar het succes van Zuster Goudsmit werd niet geëvenaard.